Slapen, dromen of wakker worden? Kerstgedachte

De opvattingen over het menselijk bestaan op deze planeet worden er niet eenvoudiger op. Als je bereid bent om de ruimte in je hoofd toe te staan en de opvatting 'Je weet maar nooit' te huldigen, dan wordt het echt ingewikkeld in een tijd waar alles met iedereen in verbinding lijkt te staan.

O.a. het Boedhisme leert ons dat wij in een droom leven. Andere spirituele kringen spreken van mensen die 'slapen' en die 'wakker'zijn. Onze huidige op de ratio gebaseerde cultuur spreekt over feiten en metingen van de 'werkelijkheid'.

Ik denk dan altijd: Als er maar genoeg mensen vanuit hun eigen subjectieve beleving hetzelfde zeggen, dan is het ineens een objectieve waarneming. Dan denk ik altijd aan de rekenlessen van school, daar werd het dan de Grootste Gemene Deler genoemd. Het is maar hoe je er naar kijkt en eigenlijk maakt het ook allemaal niets uit.

Wat zeker is dat de huidige wijze van denken zichzelf bewezen heeft als, in ieder geval op veel plaatsen, onjuist en gevaarlijk. Zonder de reeksen narigheden hier allemaal te verwoorden, zien we dat onze thuisplaneet niet meer aan ons biedt wat het in de kern te bieden heeft gewoon Leven.

Vroeger was er ook narigheid, maar dat was te behappen. Als je in je gemeenschap een geldprobleem had, was dat binnen de menselijke maat oplosbaar als iemand zich voor je inzette. Nu zitten we met een wereldwijde kredietcrisis. Als er brand in een café was, kon je gewoon naar buiten. Bij een aardbeving had je grote kans er door te komen, omdat er geen beton op je hoofd viel. Vliegtuigen konden geen WTC binnen, een ziek varken ging gewoon dood.

Ik wil niet zeggen dat er geen rampspoed bestond, dat is deel van het leven. Iets wat we bij de geboorte zullen moeten accepteren, om een draaglijk bestaan te hebben. Maar in deze tijd is de rationele wereld waarin wij vastlopen een soort sluipend monster vol angsten, die door dezelfde ratio zijn- en worden gecreëerd.

Er zijn twee kanten aan dit verhaal: "Wat doen wij er mee en wat kunnen wij doen om te helpen de menselijke maat weer te herstellen, zonder de waarden die dehuidige cultuur ook heeft zo te veranderen, zonder er nog een paar narigheden bij te maken?"

De Westerse mens kan zich afvragen waar in deze tijd natuurlijke wetmatigheden worden geschonden. Dat leidt naar een nieuw bewustzijn.
Een bewustzijn waardoor we wezenlijk, vanuit de basis (netwerken helpt daarin heel goed) veranderingen kunnen aanbrengen.
Nooit zal een machtshebber (ook niet in Den haag) zijn macht inleveren om impulsen door te geven aan de basis van de bevolking. Hij zou zijn eigen zelfbeeld, binnen functie en maatschappelijke plaats, immers moeten opheffen.Een soort psychische zelfmoord.

Deze wereld leidt onder: Meer, meest, groter, grootst, meten en tellen, winnen en verliezen.

Wat we missen is: Genoeg, genoeg, genoeg, genoeg, voelen, delen, liefhebben en dan ook nog nadenken.
We kunnen onze pijnlijke lessen niet ontlopen, dus dan misschien liever aanvaarden en delen, helpen en ondersteunen, inplaats van vechten, winnen en uiteindelijk altijd verliezen?

Ik heb, zojuist in bad nagedacht, vervolgens hier geprobeerd mijn gedachten neer te zetten. Het is me nooit helemaal naar de zin. Maar ach, genoeg is genoeg, het gaat over delen met jullie, over een goed gevoel en tenslotte ook, inderdaad, nog nadenken hoe ik de juiste woorden vindt.

Ik wens jullie allemaal een Kerst waarin je het Licht even zult mogen aanraken in deze donkere tijd. Misschien lukt dat als je de kans krijgt even alleen te zijn en het Licht wat wij allen in ons hebben even een moment te zien. Ik heb het hier op mijn manier geprobeerd te delen. Misschien slaat het nergens op. Maar dat is het risico omdat ik mijn eigen maat met jullie wil delen en even niet wil twijfelen of ik wel pas binnen de norm van 2008.

Het is mijn wens dat deze gedachten een handje helpen naar een nieuw en groot, wijd en verspreid bewustzijn. Ik wens jullie dat allemaal voor 2009. Je wereld verandert werkelijk ten goede.

Wilma