Posts
De in deze tijd toenemende rationaliteit van het brein leidt tot een sterke tunnelvisie, waarin ik me afvraag hoeveel ruimte er nog is voor onderzoek naar het onbekende, naast het definiëren van het al bekende. Zo krijgen we rationele pillen om vooral met ons bewustzijn binnen ons brein te blijven. Deze zelfde psycholoog vertelde hoe hij, door zijn dromen serieus te nemen, in het eerste ochtendontwaken, zijn belangrijke inzichten vindt. Deze geven hem duidelijkheid over zaken die hem bezig houden.
Ik herkende onmiddellijk wat hij zei. Bij mij werkt dat precies zo en al geruime tijd. Als ik het goed heb, was het Einstein die een droom had over een slang die in zijn eigen staart beet en als gevolg daarvan de inzichten vond die ten grondslag liggen aan zijn relativiteits theorie. Alle redenen om de droom eens een nieuwe waarde te geven. In mijn praktijk als Life-Coach werk ik regelmatig met mensen die dromen meebrengen. Samen 'ontmantelen' wij de symbolische betekenis en zoeken daarin naar inzichten.
Bij ieder mens wordt van tijd tot tijd een 'boodschap'-droom afgeleverd. Niet altijd zullen wij deze onthouden of begrijpen. Maar na de droom is het wijs deze even in steekwoorden op te schrijven. Ikzelf ga voor ik de dag begin in een warm bad liggen. Dan komen de inzichten. Ik word dan door enthousiasme overvallen en haast ik me naar de pc om datgene te noteren wat me invalt.
Vanochtend ontstond een beeld van onze tijdruimte en de plaats van de mens daarin. Ik stelde me voor dat niet wij ons door de tijdruimte bewegen, maar dat de tijdruimte om ons heen voortbeweegt. In het algemeen denken we dat wij door de tijdruimte bewegen. We geloven dat leven tijd kost en dat we daar ruimte voor nodig hebben. Het kost enige moeite om dit paradigma los te laten, maar laten we proberen het om te draaien.
Voor wie in het Omniversum in Den Haag een filmvoorstelling heeft gezien, kan zich daar iets gemakkelijker een voorstelling van maken. Je zit in een stoel en kijkt naar een film. Deze gaat over de satelliet Hubble en dan ben je met de astronouten bij de satelliet. Het scherm in deze filmzaal is als een bol om je heen. Links, rechts, onder en boven. Een tweedimensionale ervaring zonder een gangpad, gordijnen of een ander ding. Af en toe vergeet je dat je toeschouwer bent en voel je je opgenomen in de ruimte die je omringt. Je bent als het ware in een bol opgenomen. Als we ons voorstellen dat deze beelden niet alleen maar gezien kunnen worden, maar dat we deze ook aan kunnen raken, zouden wij ons kunnen voorstellen dat we een 'wijziging' kunnen aanbrengen in de geprojecteerde beelden
om ons heen. Je kunt mee bewegen met de ruimtevaarder en misschien een klein stukje ruimtevaartuig even opzij schuiven. Je zou een 'rimpeling' op de voortbewegende tijdruimtelijke film teweeg kunnen brengen. Je bent als het ware in een bol. Laten we het eens voor het gemak vergelijken met een zeepbel, die we de lucht in blazen. De lucht waarin deze bol zweeft is dan onze oorsprong.
Stel je zit in zo'n 'bel' , je maakt je eigen rimpels op de binnenkant van de bel waar holografische tijd-ruimtelijk voortgaande beelden zich aan je vertonen. Je denkt dat dit je werkelijkheid is, je gelooft dat jij het bent die deze veranderingen aanbrengt. Stel dat je een toeschouwer bent in een 'holografische film' in een kosmisch Omniversum. Dan is de levensduur van de 'bel' voorbij, de bel knapt, je lichaam heeft genoeg gedaan en je bent bij het verlies van je holografische bol terug in jouw oorsprong. De illusie van de derde dimensie is opgeheven en je keert terug tot de dimensie waar je was, voordat je je een 'bel' uitzocht, waarin de voorwaarden voor jouw 3D reis aangebracht zijn. De 'bel' waarin de misschien wel door jouzelf (deels) voorgeprogrammeerde levensvoorwaarden in 3D en holografisch door jou zijn samengesteld en aan jou worden getoond als werkelijkheid. In het kosmische Omniversum, terwijl je denkt dat jij dat zelf allemaal doet.
Het tijdelijk gewiste geheugen, je 'slaapt' buiten de bol, zolang je reis duurt, omdat je moet geloven dat het echt is. Het gevolg van de opsluiting in je lichaam of 'bel' geeft je de kans alle ervaringen te verwerken als nieuwe voorvallen. Als de bel dan weer geknapt is, dan weten we het allemaal weer + de nieuwe ervaringen. Dan hebben we ons bewustzijn verruimd met onze in de bel beleefde film die op emotioneel, rationeel en spiritueel niveau hun inprentingen in je ziel hebben achtergelaten. Deze bad-fantasie past bij de inhouden van veel oude bronnen. Op veel gebieden theologisch, esoterisch, filosofisch en vele andere, kunnen we aspecten van mijn 'Omniversum-'bel'-fantasie herkennen.
Een ervaring van de Hubble-film in het Omniversum in Den Haag, gaf dat gevoel. Een droom en een bad-meditatie deed de rest... Wilma.
