Mannelijk en vrouwelijk, Yin en Yang

Onlangs was ik bij een lezing van Ieteke Weeda, gepensioneerd hoogleraar emancipatievraagstukken. Nooit eerder werd ik zo meegesleept door een lezing. Voor een gezelschap van 150 vrouwen (!) vertelde ze ons de uitkomsten van studies, wetenschappelijke onderzoeken en resultaten die een toekomstbeeld gaven van de wereld van de komende decennia.

Het verval van de naar mannelijke maatstaven ingerichte maatschappij en de invloed die vrouwen daarin zullen gaan spelen. Hoewel de lezing al vóór de kredietcrisis was aangekondigd, werd haar visie door de tijd ingehaald en bewezen. Het onderwerp: Hoe mannelijke en vrouwelijke krachten en eigenschappen gezamenlijk de basis gaan vormen van een nieuwe cultuur en maatschappij, die eens uit de huidige en komende crisis(sen) tevoorschijn zal komen.

Terwijl ze haar onderzoeksresultaten aan ons liet zien, verscheen op de flip-over het model van de organisatie van ons Instituut CorCaroli. Mijn beide collega's, ook op de lezing, vielen van de ene verbazing in de andere: Zie je dat? Dat doen wij ook! Wat leuk om onze spontaan en grotendeels intuïtief opgebouwde organisatie terug te zien in haar modellen. We zaten vol trots bijna naast onze stoelen.

Ieteke zet deze twee energieën naast elkaar:
Mannelijk IQ tegenover vrouwelijk EQ:
Natuurlijke autoriteit - Gelijkwaardigheid
Visie - Vertrouwen
Doelgericht, efficiënt - Procesgericht anticiperen op veranderingen
Feiten, gegevens, modellen - Intuïtie, gevoel, inspiratie
Debat - Dialoog
Besluitvaardig - Empatisch, actief luisteren
Talenten benutten - Innerlijke groei nastreven
Motiveren, delegeren - Dienen, volgen
Veelheid, onderscheiden - Eenheid, verbinden
Open mind - Open heart
Geen vooroordelen, geen sterke overtuigingen, thinking outof the box -
Respect, warmte, empathie en een 'goed gevoel' uitstralen.

Wij herkenden onze kwaliteiten, wij vrouwen die het instituut in de afgelopen 25 jaar hebben opgebouwd. We zagen dat wij gezamenlijk het evenwicht van deze twee tegenstellingen in vorm hadden gebracht. Dat juist deze combinatie ons succes was geweest en door veel mensen herkend tijdens onze activiteiten. We zagen de inhoud van ons aanbod aan opleidingen, cursussen en coaching hier terug. Maar het mooiste komt nog...

Ieteke concludeerde dat wanneer in één mens beide eigenschappen ontwikkeld werden men zou kunnen spreken van een 'androgyn' mens. Een mens in evenwicht met de mannelijke en vrouwelijke kant van het leven.

Zo ontdekten wij, dat in deze innerlijke yin en yang combinatie, in dit 'heilige' huwelijk (heilig in de betekenis van heelheid) een nieuw mens zal ontstaan. Namelijk de androgyne, spirituele mens, de SQ mens.
De mens die zijn spiritueel quocient zal vinden en vormgeven. Die zijn persoonlijke zingeving in de materie kan uitdrukken, ten dienste van het grote geheel.

Deze avond herkenden wij ook dat. Het heeft ons enthousiasme nog meer leven ingeblazen. De bevestiging dat onze passie, onze creativiteit, ons harde werken en onze zingeving precies in deze tijd past. Dat wij dit concept al jaren en jaren intuïtief en op gevoel vormgeven, zonder te weten dat er intussen ergens een professor de wetenschappelijke onderbouwing zal neerzetten.

Begrijpt u, beste lezer, dat wij (ons team), met nog meer passie ons IQ ter beschikking stellen van onze eigen groei en daardoor de uwe?

Twee boeken van Ieteke bevelen wij aan: LIEFDE in vele facetten en de Yinfactor, managers over de menselijke maat.

Wat ik nu zie als een nieuwe SQ-uitdaging?

Ik ga kleine bedrijven, jonge onderbnemers coachen en managers ondersteunen in deze nieuwe werkwijze en hoop nog zo het één en ander te kunnen betekenen voor een nieuwe spirituele samenleving in de toekomst....

puzzelstukje.....

In de wereld van de eenheid zijn we thuis en één met onze omgeving.
Als een gedachtevorm? Als een afdruk in het energieveld? Als een puzzelstukje wat een eigen vorm heeft, maar zonder de anderen nauwelihjks van betekenis is? Wie weet...

In het algemeen denken we dat we afgescheiden zijn van andere mensen. Alsof een puzzelstukje naar binnen gericht zou kunnen denken dat hij afzonderlijk bestaat van de anderen. Niet helemaal ongelijk bestaat hij inderdaad los van de anderen, maar tegelijkertijd verliest hij zijn betekenis daardoor. Om vervolgens een betekenis aan zichzelf te geven moet hij wel een ego ontwikkelen, een 'ik' gevoel, om bestaansrecht te ontlenen aan zijn aanwezigheid op deze planeet. Het belang van zijn bestaan in afgescheidenheid versluiert zijn werkelijke zingeving, wat pas naar buiten treedt wanneer hij in verbinding met de andere stukjes, het geheel mee betekenis geeft of met andere woorden, de puzzel mee vervolmaakt. Deze vervolmaking ontstaat niet wanneer het ego meent te moeten 'doen' of presteren. Het komt spontaan naar buiten als we 'zijn' die we zijn.

De illusie van het ego voorbij:
Een puzzelstukje zonder relatie met de andere stukjes, kan van geen andere betekenis zijn dan voor zijn eigen beperkte bestaan. De waarde van de samenhang kan niet naar voren komen, tenzij het puzzelstukje op zoek gaat naar datgene wat aan verlangen in hem sluimert. Een vaag gevoel van verlies kan de aanleiding zijn of ontevredenheid omdat het geluk binnen de afgescheidenheid nooit helemaal vervuld lijkt.
Het ego is namelijk angstig en bang voor pijn. Geluk aanvaarden betekent in de eindige wereld ook het accepteren van de pijn, wanneer het einde van het geluk eens in zicht zal komen.

Het verlangen naar geluk, het omarmen van geluk in dit bestaan als puzzelstukje, betekent de acceptatie van de pijn die onlosmakelijk verbonden is met het einde van datzelfde geluk.
Omdat in de afgescheidenheid alles eindigt, zal ook dit geluk eindigen en de pijn van het verlies zal ons vervolgens verder helpen op weg naar de eenheid.

Wie pijn wil vermijden, kan geen geluk toelaten. De diepte van gelukservaringen staat in directe relatie met het vermijden van pijn-risico's. Door de pijn van het altijd aanwezige verlies van het geluk te vermijden, zal de diepte van de gelukservaringe verzwakken. Zo zal de maat van het geluk verkleind worden.
Wie de maat van het geluk volledig wil te doorleven, zal de angst voor de pijn van het verlies daarvan moeten accepteren.

Het vermijden van het geluk, het vermijden van de pijn, is het vermijden van het leven.
Heelheid ontstaat in de overgave het puzzelstukje te willen zijn, wat het geheel dient.
Daar is geen angst meer alleen verbinding en het geluksgevoel 'op je plaats aangekomen te zijn'.

Wilma

Zwart, wit of salmiak?

Al sinds de verkiezingen in de States houd ik me al bezig met de bepaling wanneer iemand zwart en wit zou zijn.
Ik begrijp dat iemand zwart is als hij rechtstreeks een nazaat is van de inwoners uit b.v. Afrika.
Ik begrijp ook dat iemand wit is, als hij rechtstreeks een nazaat is van de inwoners b.v. uit Europa.

Barack Obama ( is mij meegedeeld) is een kind van een witte en een zwarte ouder.
Toch wordt hij als 'zwart' betiteld. Mijn vraag: 'Wanneer wordt iemand van gemengd ras ingedeeld bij beide rassen?'
Hij is zwart én wit en dat geldt voor veel anderen ook.
Ik vraag me af of het geen tijd wordt eens op te houden met deze scheidingen.

Lang geleden kocht ik als snoepgoed 'zwart-wit'.
Dat heette 'salmiak' en was mijn favoriet.

Ik stoor me aan deze 'zwarte' en 'witte' discussie.
Misschien kunnen we een gelijkwaardige zwarte, witte en salmiak huidskleur benoemen?
Zijn deze mensen gelijk in het voordeel.
Waar de zwarte mensen nog vaak verlangen naar een lichtere huidskleur, de witte mensen om een geheel andere reden alles in het werk stellen om donkerder te worden, hebben zij precies wat die anderen zoeken, namelijk een salmiak kleur.
En salmiak is lekker!

Ik heb bijna vervangende schaamte om dit aan de kaak te stellen.
Maar doe het toch, omdat een dergelijke indeling toch werkelijk niet meer van deze tijd is.....

Wilma